„Dzień dziecka księdza Jana Kaczkowskiego” to dokument Artura Wierzbickiego, który przedstawia intymny portret znanego duchownego, twórcy Puckiego Hospicjum. W odróżnieniu od fabularnych interpretacji, film bazuje na autentycznym głosie Kaczkowskiego, zbierając archiwalne materiały.
Tytułowy „Dzień dziecka” odnosi się do kluczowych momentów w życiu księdza, w tym poważnej diagnozy, wspomnień z dzieciństwa i odrodzenia. Dokument trwa 75 minut i ukazuje nie tylko słabości Kaczkowskiego, ale również jego ironiczny dystans do samego siebie, nie tworząc hagiografii.
Prawda zamiast laurki: Ksiądz Kaczkowski jest przedstawiony jako osoba świadoma swoich słabości, zmęczona chorobą, ale posiadająca bystry dystans do rzeczywistości.
Gęstość archiwalnego materiału: Film wypełniają autentyczne nagrania, które konfrontują widza z pytaniami o godność i sens życia, unikając tonów rzewnych.
Emocjonalna dyscyplina: Ksiądz żyje z pasją, co obok zwykłych codziennych doświadczeń generuje prawdziwe emocje, nie pozbawione wzruszenia.
Reakcje widzów po seansach są pozytywne, podkreślają niezwykłą apoteozę życia, a nie smutek związany z odchodzeniem. Film realizowany jest w przemyślanej formie, skupiając się na słowie i autentycznym geście. Rekomenduje się uczestnictwo w pokazach tego dokumentu, jako rzadkiego przykładu refleksyjnego kina dokumentalnego.